17 november 2017
Kinderen van Judas (25 november 2017)

Kinderen van Judas (25 november 2017)

Lokatie: Chassé Theater te Breda
Titel: Kinderen van Judas
Link: www.chasse.nl
Categorie: theater
Prijs: € 19,20
Datum: zaterdag 25 november om 20:30u
Overige Informatie:
Kinderen van JudasIn Kinderen van Judas, een coproductie van Toneelgroep Oostpool het Het Nationale Theater heeft een vampier met een burn-out heeft zich teruggetrokken in het bos. Hij heeft alles wat hij ooit begeerde: talent, macht en het eeuwige leven. Toch is hij ongelukkig. Zijn verleden haalt hem in, en dat verleden blijkt bovenmenselijk ver terug te gaan.
Zijn oude bloeddorstige vrienden komen op bezoek in het bos. Ze willen dat hij weer naar de stad terugkeert. Om de tijd te doden spelen ze beroemde vampiers na: Gary Oldman als prins Vlad, Max Schreck in Nosferatu . Ze tikken de ene na de andere bloedfles achterover. In de bosjes liggen vampierjagers op de loer, weerwolven likken hun poten. Verdwaalde Nordic walksters hebben nog geen idee van wat hen allemaal te wachten staat. Ze zijn maar pionnen in een heel oud spel…
Regisseur Jeroen De Man is dol op fantasy en liefhebber van Dracula en True Blood . Hij vraagt zich af of het allemaal wel ‘fantasie’ is. Hij is ervan overtuigd dat vampiers bestaan. Hoe kunnen we anders economische neergang, onvoorziene geweldsuitbarstingen en menselijk ellende verklaren? Met de spelers daalt hij af naar de schaduwwereld en brengt een barokke mix van humor, geschiedenis en bloedserieuze taferelen. www.toneelgroepoostpool.nl
regie: Jeroen De Man - spel: Judith van den Berg, Majd Mardo, Lisa Schamlé, Betty Schuurman, Joris Smit, Yves Vermeulen, Vincent van der Valk
Van 2017 t/m 2020 volgt Jeroen De Man een vierjarig traject voor regietalent bij Het Nationale Theater en Toneelgroep Oostpool. Jeroen De Man (1980, Amersfoort) zal zich als regisseur ontwikkelen en gaandeweg een eigen publiek aanboren. De Mans succesvolle ervaring bij het acteurscollectief De Warme Winkel verdiept hij in een nieuwe fase. Deze staat in het teken van de concentratie op regie: de ruimte om niet meer duizendpoot (speler, vormgever, schrijver, regisseur) te zijn maar gedetailleerd aan het eindresultaat te kunnen schaven. Daarnaast verwacht De Man zijn eigen theaterstijl te kunnen aanscherpen en het ambacht van de grote zaalregie te gaan beheersen. Zijn drijfveer voor het maken van theater is een nostalgische: een fascinatie voor het ontstaan en weer vergaan van een illusie. De Man streeft ernaar hedendaagse paradoxen waar wij onszelf in gevangen houden aan de oppervlakte te brengen. Hij gaat enerzijds te werk als een Don Quichot die met zijn fantasie de werkelijkheid te lijf gaat. Anderzijds is hij zelf de eerste die de zeepbel kapot prikt. In zijn werk blijft hij eigenwijs zoeken naar het genot van de fantasie en de verrassing van de ontnuchtering.