23 november 2017
I/ii/iii/iiii - Ick | Kris Verdonck (28 november 2017)

I/ii/iii/iiii - Ick | Kris Verdonck (28 november 2017)

Lokatie: Schouwburg Junushoff te Wageningen
Titel: I/ii/iii/iiii - Ick | Kris Verdonck
Link: www.junushoff.nl
Categorie: theater
Prijs:
Datum: dinsdag 28 november om 20:15u
Overige Informatie:
I/ii/iii/iiii - Ick | Kris VerdonckChoreograaf en beeldend kunstenaar Kris Verdonck transformeert in ‘I/II/III/IIII’ het toneel tot een poppenkast met levende mensen. Vier danseressen van ICK hangen als marionetten in een grote machine. Een solo, een duet, een trio en een kwartet volgen elkaar op in een choreografie van identieke bewegingen. Zijn ze vrij of worden ze gestuurd door de machine? De danseressen moeten kiezen tussen overgave en controle. De beelden die ‘I/II/III/IIII’ oproept, zijn verwarrend en dubbelzinnig: ze herinneren ons aan de witte vogels uit ‘Het Zwanenmeer’, maar ook aan meegesleurde dierlijke karkassen, zwevende engelen en neerstortende mensenlijven. “De evenwichtsoefening tussen menselijke controle en machinale overgave wordt tot het einde volgehouden. Juist dat maakt ‘I/II/III/IIII’ zo intrigerend.” (De Standaard)
PERS
Theaterkrant ★★★★★
Een tijdloze zwanenzang. < > Mens versus machine, het is een dialoog die Verdonck al jaren opzoekt in zijn oeuvre. Daar waar sommige van zijn bijzondere installaties ingehaald worden door de tijd blijkt I/II/III/IIII het experiment voorbij en alleen maar aan kracht te winnen.
de Volkskrant ★★★★☆
'In Amsterdam wordt I/II/III/IIII uitgevoerd door vier danseressen met ijzingwekkende controle: Sophia Dinkel, Kim Amankwaa, Natascha Dejong en Helena Volkov. De kleinste schommeling beïnvloedt al hun balans aan de meedogenloze machine. De beelden en schaduwen van de omhoog getakelde danseressen, gevangen in volgspot, roepen associaties op met trapezeartiesten in maanlicht en zwevende nimfen in romantische balletklassiekers tot koeienkadavers in slachthuizen en lijken in massagraven.'
NRC Handelsblad ★★★★★
'Maar dan is er nog de onvoorspelbare beweging en (dis-)balans van de beweegbare balk waaraan de danseressen zijn overgeleverd, die hen dwingt tot een uitgekiend samenspel met de machine en die soms orde creëert, terwijl bij momenten ook wanorde ontstaat. Zoveel kijk- en denkwerk biedt deze ingenieuze theaterinstallatie, dat je die in zijn gehéél wel vier keer zou willen
Trouw ★★★★☆
'Elke nieuwe constellatie volgt dezelfde regels, maar de impact wordt steeds groter en actualiseert de thematiek: waar ligt de grens tussen machine als handig verlengstuk, of de machine als het instrument dat ons doen, en wellicht ook ons denken, bepaalt?'
'Door de meditatieve cadans van de choreografie en de muziekcompositie ontstaat ruimte voor vragen. Wat is het eigenlijk, dat eeuwige verlangen in romantische balletten om de zwaartekracht te tarten en zwanen te verdubbelen? Hoeveel pijn doet het dansen in Verdoncks harnas en hoeveel genot biedt het 'vliegen'? Waarom zien we alleen vrouwen, terwijl ze worden voortbewogen door mannelijke 'machinisten'?'